1. Spámaðurinn. Kahlil Gibran 1958. Gunnar Dal þýddi. Djúp vísdómsorð um það
að vera maður meðal manna. Um að elska hvort annað en láta ástina ekki verða að fjötrum. Um að eigna sér ekki börn sín, því börn okkar eru ekki börn okkar, heldur synir og dætur lífsins. Um sorgina og gleðina sem hvorugt er til án hins. Ekta náttborðsbók - ævina á enda!
2. Listin að elska (The Art of Loving). Erich Fromm 1974. Kollvarpaði hugmyndum mínum um ástina, sem betur fer! Er ástin þægileg tilviljunarkennd tilfinning? Eða er hún list? Ég féll fyrir því síðara. Og skildi að hana þarf að ástunda bæði af þekkingu, kostgæfni og vilja. Að verða ástfanginn er eitt, að elska er annað og mikið meira.
Það er viljaákvörðun. Því það þarf ekkert smá vilja til að elska manneskju þrátt fyrir þær hliðar hennar sem maður á erfiðast með að umbera. Ekki satt?
3. Bókin um veginn. Lao-Tse 1971. Einföld og tær asísk speki, tengd náttúrunni. Ekkert er mýkra og gljúpara í heimi en vatnið, en ekkert kemst til jafns við það í að eyða hinu harða og sterka. Hinn vitri ástundar einfeldni og verður fyrirmynd allra.
Hann býst ekki í skart, þess vegna ljómar hann. Hann heldur sér ekki fram, það er ágæti hans. Af því hann keppir ekki við aðra getur enginn keppt við hann. Náttborðsbók, engin spurning!
4. Fyra grundstenar till ett bättre liv - Din guide till personlig frihet. Don Miguel Ruiz 2001. En liten, kjärnfull och innehållsrik bok som grundar sig i Toltekernas (i Mexico) flera tusen år gammal livsfilosofi. Ruiz pekar på att vi lever i en drömvärld, skapad av våra närmaste idéer och omgivningen redan i barndomen. Därför måste vi vakna till verkligheten, göra oss av med alla dessa främmande idéer, som andra har "gett" oss, och skapa våra egna. Metoden är fyra grundstenar eller överenskommelser som vi gör med oss själva; att vara sanna i vårt tal, att inte ta någonting personligt (varken ris eller ros), att inte ta någonting för givet (fråga noga istället för att missförstå) och att alltid göra vårt bästa - vilket kan vara väldigt olika från en stund till en annan, beroende på vårt välbefinnande och energi.
5. Att välja glädje ("Að velja gleði"). Kay Pollak 2001. Einföld og aðgengileg bók um þá óafturkallanlegu staðreynd að við höfum alltaf val um viðbrögð okkar; hvort við höldum gleði okkar eða förum í fýlu. Líðan okkar er aldrei neinum öðrum að þakka eða kenna. Það sem vakti mig til mestrar íhugunar var fullyrðing Pollaks um að hver hugsun okkar og tjáning byggir annað hvort á kærleika eða ótta - sem í sjálfu sér er skortur á kærleika, og hróp á slíkan. Það er ekkert hlutlaust svæði þar á milli.
6. Leitin að tilgangi lífsins. Viktor E. Frankl 1996. Ótrúleg lífsreynsla sálfræðingsins og geðlæknisins Frankl, sem tókst að finna lífi sínu tilgang innilokaður í fangabúðum nasista. - Er lífið nokkuð annað en endalaus viðleitni til að lifa og dafna? Að lifa lífinu - skynja, skapa og finna til? Það er þó meira en að segja það þegar öll sund eru lokuð. Þegar dýpsta uppspretta lífsins er hverfulleikinn. Ég sá að líf mitt er barnaleikur einn...
7. Över vattnet går jag - skiss till en poetik ("Yfir vatnið geng ég"). Pia Tafdrup 2002. "Poetik" er listin að hugsa um ljóð. Pia er fyrst norrænna kvenna til að skrifa bók um poetik. Hún skrifar um ljóð, um það að skrifa ljóð, um skilyrði ljóðskáldsins og ljóðlistarinnar almennt. Fjölmargar skarpar íhuganir og ábendingar. Um leið er bókin sjálf ljóðræna út í gegn; í hverri línu - og í kyrrðinni á milli þeirra. Manni líður eins og dropa í vatni eftir lestur bókarinnar; maður er einn og þó með öllum öðrum, einn með öllu. "Ljóðræna er ekki bara möguleiki til að komast handan við lífið, heldur er hún jafnframt áhætta. Ljóðið er töfrum gæddur vaxtarsproti."
8. Att må dåligt är en bra början ("Að líða illa er góð byrjun"). Bengt Stern 1994. Heilt tilvistarkerfi sem byggir á gömlum asískum kenningum um ótakmarkaðan alheim og orkustöðvar sem stíflast ef við byrgjum inni tilfinningar. Þann sársauka sem við urðum fyrir á forvitsmunalegu stigi (áður en við gáum hugsað um hann) getum við ekki losað okkur við gegnum vitsmunina, heldur þurfum við að komast út fyrir þá.
Til að geta þroskast verðum við að mæta sjálfum okkur og þessum djúpa sársauka sem enn litar hugsanir okkar, viðbrögð og gerðir - oftar og meira en okkur grunar.
9. Gæfuspor. Gildin í lífinu. Gunnar Hersveinn 2005. Fjölmargar glöggar skilgreiningar og hugleiðingar um gildin í lífinu. Um mannkosti og tilfinningar, tíma og hamingju. Um mikilvægi þess að rækta tilfinningar sínar til að ná árangri í lífi og starfi. Góð uppflettibók en of stór fyrir náttborðið, því þá er ekki pláss fyrir lampann, gleraugun, kertið, eyrnatappana, Spámanninn og Bókina um veginn...
10. En kurs i mirakler (A Course in Miracles) Helen Schucman 1993. Þetta er stór, þykk og virðuleg bók. Svona eilífðarbók. Ég sá hana fyrst hjá vinkonu minni. Þetta er bók bókanna, sagði hún. Ef maður á þessa, þá þarf maður enga aðra. Ég trúði henni þá - og tek undir með henni nú. Skrifborðsbók sem maður les í nokkrar línur á degi hverjum. Og andar djúpt meðan sál manns og sinni gerir þær að sínum eigin sannleika. Til dæmis: Engu raunverulegu verður hótað. Ekkert óraunverulegt er til...
UPP
