1. Så som i himmelen ("Sem á himni"). Kay Pollak 2004. Hreinasta listaverk. Náttúran, kyrrðin, tónlistin... Manneskjan með allar sínar grímur sem hún smám saman leggur til hliðar þar til nekt hennar kemur í ljós. Mynd um kærleika og von,
um trúna á það góða í manninum og í lífinu. Mynd um draum sem rætist.
2. Black Cat, White Cat ("Svartur köttur hvítur köttur). Emir Kusturica 1998. Tónlistin og persónurnar nægja fullkomlega. Mögnuð hugmyndaauðgi og litagleði. Maður gæti þess vegna séð myndina á frummálinu og ekki skilið hót. Það var ekki fyrr en ég sá hana í 4. eða 5. sinn sem uppgötvaði að hún hefur líka fínasta söguþráð!
3. 101 Reykjavík. Baltasar Kormákur 2000. Ljúf. Svo dásamlega íslensk. Skemmtileg blanda af dæmigerðum Íslendingum að streitast við að vera eins og allir hinir og dæmalausum sérvitringum sem fara eigin leiðir. Frískir vindar frá jökli og framandi manneskjum. Baðkarið undir eldhúsbekknum unaður út af fyrir sig.
4. The Pianist. Roman Polanski 2002. Varsjá í síðari heimsstyrjöldinni. Stílhrein og svipsterk, spennandi söguþráður, ótrúleg örlög. Tónlistin var honum allt. Það varð honum til lífs. Áhrifamikil mynd. Þarf að sjá hana aftur og aftur til að veita smáatriðunum meiri eftirtekt - sem þá verða kannski ekki lengur smá, heldur stór.
5. The Bridges of Madison County. Clint Eastwood 1995. Æ, ég var svo skotin í honum Lars mínum þegar ég sá þessa mynd. Bjó enn á Íslandi og þráði svo að við gætum verið saman. Mynd um að njóta staðar og stundar. Ekki missa af andránni vegna drauga úr fortíð eða ótta um framtíð. Mynd um ást, tryggð og ótryggð, allt í senn. Um erfitt val. Hvað skal gera þegar hagsmunir tveggja stangast á?
6. Chocolat. Lasse Hallström 2000. Rómó og dálítið þjóðsagnakennd mynd um sjálfstæða konu og dóttur hennar sem ferðast með vindinum og setja upp súkkulaðibúð í frönsku þorpi. Þær hegða sér ekki alveg eftir uppskriftinni. Þrjóskan sigrar afturhaldssemina, vindinn og fallega sígaunann. Nema það hafi verið kærleiksríkt hjarta. Eitt er víst: nú helli ég alltaf chillikryddi út í kakóið mitt...
7. Mávahlátur. Ágúst Guðmundsson 2001. Geggjuð mynd um ekta íslenskar valkyrjur sem útlenskir menn verða loghræddir við. Minn faldi alla þunga kertastjaka á heimilinu þegar við komum heim úr bíó... Sjór, mávar og hraun sem fólk hverfur inn í. Kraftur og ferskleiki. Verkin látin tala. Ekkert verið að tvínóna við hlutina. - Jess!
8. Joy Luck Club. Wayne Wang 1993. Hrífandi mynd um samband fjögurra asískra mæðgna sem eru fluttar til Bandaríkjanna. Hvernig það er að mæta nýjum siðum. Hvernig árekstrar hljóta að rísa þegar eldri kynslóðin á sér rætur í austri en sú yngri í vestri. Um deilur og sættir, ríg og væntumþykju, gagnrýni og hlýju. Um lífið.
9. Frida. Julie Taymor 2002. Litrík mynd um ævi listakonunnar Frida Kahlo. Um sigur listarinnar yfir þjáningu, jafnt líkamlegri sem andlegri. Um andlegan styrk í líkamlegum veikleika. Sigur andans yfir holdinu. Sigur manneskjunnar í aðstæðum sínum. Allt í lífi manns sjálfs verður svo fádæma létt og löðurmannlegt eftir þessa mynd.
10. Out of Africa. Sydney Pollack 1985. Innilega gamaldags og notó mynd sem byggir á Kenya-árum danska rithöfundarins Karen Blixen. Ástir og barátta danskrar barónessu og frjálslynds náttúrubarns (manns) frá Englandi. Tveir sjálfstæðir einstaklingar. Henni tekst að "eyðileggja einveruna" fyrir honum. Það kalla ég sigur ástarinnar yfir þvermóðskunni.
Veldu www.imdb.com til að forvitnast um þessar bíómyndir
- og allar aðrar.
UPP
